Grupy pomiarowe 2.0 TDI – jak czytać dane wtrysku

Naucz się czytać grupy pomiarowe 2.0 TDI (VCDS, ODIS): dawka, korekcje wtryskiwaczy, kąt synchronizacji. Diagnostyka usterek Common Rail, DPF, EGR. Ekspertyza diesla.

Wprowadzenie do grup pomiarowych 2.0 TDI – dlaczego to klucz do diagnostyki wtrysku

Grupy pomiarowe (ang. measuring blocks, niem. Messwertblöcke) to ustrukturyzowane zbiory danych w czasie rzeczywistym wysyłane przez sterownik silnika (ECU) na żądanie skanera diagnostycznego. W silnikach 2.0 TDI grupy 1-255 (system KWP-1281/KWP-2000) lub kanały UDS (sterowniki EDC17, EDC16U34) zawierają parametry obrazujące pracę układu wtryskowego, doładowania i recyrkulacji spalin. W odróżnieniu od kodów DTC, które rejestrują jedynie zdarzenia awaryjne, grupy pomiarowe pokazują rzeczywiste wartości robocze – dawkę wtrysku, korekcje cylindrów, ciśnienie na listwie Common Rail (do 1800 bar w EDC17), kąt wałka rozrządu czy masowy przepływ powietrza.

W silnikach z rodziny EA188 (PD – BKD, BKP, BMM) i EA189 (CR – CBAB, CFFB, CLCA, CFGB) precyzyjna kontrola dawki wtrysku decyduje o emisji NOx, sadzy i kulturze pracy. Wtryskiwacze Bosch Common Rail (CRI 2.18, piezoelektryczne CRI 3) sterowane są z dokładnością do 1 mikrosekundy, a ECU koryguje czas otwarcia każdego wtryskiwacza indywidualnie. Odchylenie o 0,5 mg/suw przekłada się na różnicę około 8 Nm momentu obrotowego na cylindrze – przy częściowych obciążeniach skutkuje to drganiami, dymieniem i przedwczesnym zapełnianiem filtra DPF.

Do odczytu danych w pojazdach grupy VAG (Volkswagen, Audi, Skoda, Seat) wymagane jest oprogramowanie respektujące protokoły KWP/UDS i mapę kanałów producenta. Standardem warsztatowym pozostają VCDS firmy Ross-Tech (wersja 23.11 i nowsze obsługują pełną gamę EDC17) oraz fabryczny ODIS (Offboard Diagnostic Information System) używany w autoryzowanych serwisach. Uniwersalne skanery OBD-II w trybie Mode 01 PID pokazują jedynie parametry znormalizowane (RPM, MAF, MAP), bez dostępu do korekcji wtryskiwaczy czy kąta synchronizacji wałka. Więcej praktycznych aspektów konfiguracji opisuje materiał diagnostyka OBD/VCDS.

Niezbędne oprogramowanie i interfejsy diagnostyczne dla 2.0 TDI

Wybór narzędzia determinuje głębokość diagnostyki. Klon kabla VAG-COM za 80 zł odczyta podstawowe PID, ale nie obsłuży kanałów UDS w sterownikach Bosch EDC17 (silniki CFFB, CFGB, CLJA produkowane od 2008 roku). Profesjonalne warsztaty stosują trzy rozwiązania:

  • VCDS HEX-V2/HEX-NET (Ross-Tech) – interfejs licencjonowany na 10 VIN, kompatybilny z protokołami KWP-1281, KWP-2000 oraz UDS/TP2.0. Obsługuje grupy pomiarowe 1-255 dla starszych ECU i identyfikatory pomiarów (MWB/IDE) dla nowszych. Cena oryginalnego HEX-NET to około 1900 zł.
  • ODIS Service – oprogramowanie fabryczne VAG wraz z interfejsem VAS 6154 lub VAS 5054A. Zapewnia dostęp do funkcji online (kodowania, programowania SFD), wartości referencyjnych oraz Geführte Fehlersuche (przewodnik usterek). Wymaga subskrypcji ERWIN i licencji GeKo.
  • Autel MaxiSys, Launch X-431 PRO5 – uniwersalne tabletowe skanery z pokryciem VAG na poziomie 80-90% funkcji. Sprawdzają się w warsztatach wielomarkowych, ale interpretacja nazw kanałów bywa mniej precyzyjna niż w VCDS.

Niezależnie od narzędzia, do wiarygodnego odczytu wymagana jest stabilna komunikacja CAN (terminacja 60 Ω między pinami 6 i 14 gniazda OBD-II), napięcie akumulatora powyżej 12,4 V oraz aktualny firmware interfejsu. Spadki napięcia poniżej 11,8 V powodują utratę sesji diagnostycznej w połowie logu – krytyczny problem przy długich pomiarach dynamicznych.

Kluczowe grupy pomiarowe 2.0 TDI – szczegółowa analiza parametrów wtrysku

Grupa 001: dawka wtrysku paliwa – interpretacja i normy

Grupa 001 (lub kanał IDE00021 w UDS) w sterownikach EDC16/EDC17 zawiera cztery pola: prędkość obrotowa, prędkość zadana, dawkę wtrysku oraz ciśnienie na listwie. Dawka wtrysku na biegu jałowym dla rozgrzanego silnika 2.0 TDI (temperatura cieczy chłodzącej powyżej 80°C, wszystkie odbiorniki wyłączone) powinna mieścić się w przedziale 3,0-6,0 mg/suw. Wartości 6-9 mg/suw są dopuszczalne przy włączonej klimatyzacji, podgrzewaniu szyby tylnej czy słabszym akumulatorze (kompensacja obciążenia alternatora).

Trwałe wskazanie powyżej 9 mg/suw na biegu jałowym sygnalizuje problem: spadek kompresji w jednym z cylindrów (norma 28-32 bar, różnica między cylindrami maksymalnie 3 bar), wyciek na zaworze EGR powodujący rozcieńczanie ładunku spalinami, lub zużycie końcówek rozpylaczy. W przypadku silnika BKD (140 KM, PD) odczyt 11 mg/suw przy 820 obr/min jednoznacznie wskazuje na konieczność testu szczelności komór spalania.

Grupy 013 i 023: korekcje dawek wtryskiwaczy – co oznaczają odchylenia

Grupa 013 pokazuje korekcje cylindrów 1 i 2, grupa 023 – cylindrów 3 i 4. W silnikach Common Rail (CR) wartości reprezentują wyrównanie dawki wtrysku każdego cylindra względem średniej, w PD-TDI (pompowtryskiwacze) – korekcję czasu otwarcia zaworu elektromagnetycznego. Norma fabryczna VAG dla zdrowego silnika to ±0,5 mg/suw, dopuszczalne odchylenia eksploatacyjne to ±1,5 mg/suw, a wartości powyżej ±2,0 mg/suw wymagają interwencji.

Interpretacja znaku korekcji:

  • Wartość dodatnia (+1,8 mg/suw) – ECU dodaje paliwa do tego cylindra, ponieważ generuje on mniej momentu niż pozostałe. Typowe przyczyny: zatkany rozpylacz, niska kompresja, zużyty wtryskiwacz dostarczający mniejszą dawkę.
  • Wartość ujemna (-2,1 mg/suw) – ECU obniża dawkę, ponieważ cylinder generuje nadmierny moment. Najczęstsza przyczyna to nieszczelny wtryskiwacz “lejący” dodatkowe paliwo poza zaprogramowaną dawką, rzadziej – przeprogramowany kalibrator IMA/IQA bez aktualizacji w ECU.

Praktyczny przykład: w Passat B6 2.0 TDI CBAB (140 KM, 245 tys. km) odczyt G013: cyl.1 +0,42, cyl.2 -1,87 oraz G023: cyl.3 +0,38, cyl.4 +0,29 wskazuje wprost na lejący wtryskiwacz w cylindrze 2 – potwierdzony następnie testem przelewowym wtryskiwaczy wykazującym 78 ml/min vs. norma 12-15 ml/min. Szczegółową procedurę regeneracji opisuje materiał Naprawa wtryskiwaczy TDI.

Grupa 004: kąt synchronizacji wałka rozrządu

Grupa 004 w pompowtryskiwaczach PD-TDI (silniki BKD, BMM, AZV) pokazuje przesunięcie między czujnikiem położenia wału korbowego G28 a czujnikiem Halla wałka rozrządu G40. Wartość referencyjna to od -3° do +3° dla rozgrzanego silnika na biegu jałowym. Odchylenia świadczą o:

  • Rozciągnięciu paska/łańcucha rozrządu (typowe powyżej 180 tys. km w BKD – pasek wymieniany co 120 tys. km),
  • Przeskoku zębów paska o jeden ząb (przesunięcie około 9°),
  • Zużyciu napinacza hydraulicznego lub rolki prowadzącej.

Odczyt +5° w silniku 2.0 TDI po 200 tys. km nie zawsze oznacza katastrofę – często wystarczy korekta podczas wymiany rozrządu. Wartość +8° to już sygnał do natychmiastowego unieruchomienia pojazdu ze względu na ryzyko kontaktu zaworów z tłokami.

Grupa 003: przepływomierz i recyrkulacja spalin (EGR)

Grupa 003 zawiera zmierzoną i zadaną masę powietrza (mg/suw) oraz wartość sterowania zaworem EGR. Dla 2.0 TDI 140 KM na biegu jałowym prawidłowy odczyt to zmierzona 280-320 mg/suw, zadana 270-300 mg/suw przy aktywnym EGR. Przy 2500 obr/min bez obciążenia (EGR zamknięty) wartości skaczą do 700-850 mg/suw. Różnica między zmierzoną a zadaną powyżej 15% wskazuje na uszkodzony czujnik MAF (typowo Bosch HFM5 lub HFM6), zapchany filtr powietrza lub nieszczelność w układzie dolotowym po stronie tłocznej turbosprężarki.

Grupa 018: blokada rozruchu – diagnostyka immobilizera

Grupa 018 (IMMO) raportuje stan komunikacji między ECU a sterownikiem komfortu (Komfortsteuergerät) i kluczem. Wartość “Immo OK” oznacza poprawną autoryzację. “Immo locked” przy próbie rozruchu pojawia się przy uszkodzeniu cewki czytnika w stacyjce, rozkodowaniu ECU po wymianie lub błędnej migracji danych w skrzynce komfortu. Praktyczna wskazówka: zanim wymieni się ECU po próbie kradzieży, warto sprawdzić grupę 018 – w 40% przypadków problem leży po stronie cewki immobilizera (koszt regeneracji 150-300 zł vs. 3500 zł za nowe ECU).

Interpretacja wyników – jak odczytać kondycję układu wtryskowego i silnika

Diagnostyka zużycia wtryskiwaczy Common Rail na podstawie korekcji

W silnikach CR (CBAB, CFFB, CFGB) typowy scenariusz zużycia wtryskiwaczy Bosch CRI 2.18 lub Siemens VDO Piezo wygląda następująco:

  1. 120-150 tys. km – korekcje rosną z fabrycznych ±0,3 do ±0,8 mg/suw, brak objawów eksploatacyjnych.
  2. 180-220 tys. km – przekroczenie ±1,5 mg/suw, pojawia się charakterystyczne “stukanie” wtryskiwacza na zimnym silniku, lekkie dymienie sadzy.
  3. 250 tys. km+ – korekcje powyżej ±2,5 mg/suw, błąd P0263/P0266/P0269 (cylinder balance fault), wymuszone regeneracje DPF co 150-200 km.

Wartości graniczne nie są bezwzględne – silniki zatankowane słabej jakości paliwem (zwiększona zawartość siarki, woda, biopaliwo B7 ponad normę) mogą wykazywać wysokie korekcje już przy 80 tys. km. Z kolei silniki tankowane premium dieslem (Verva ON, V-Power Diesel) i serwisowane co 15 tys. km utrzymują korekcje poniżej ±0,7 mg/suw nawet przy 300 tys. km.

Wykrywanie problemów z pompą wysokiego ciśnienia (CP1, CP3) i ciśnieniem na listwie

Pompy Bosch CP1H i CP3 (montowane w 2.0 TDI EA189) generują ciśnienie 250-1800 bar. Grupa pokazująca ciśnienie zadane i rzeczywiste na listwie Common Rail (Rail Pressure – kanał IDE00185 w UDS) pozwala wcześnie wykryć awarię. Norma to odchylenie poniżej 50 bar między wartością zadaną a rzeczywistą na biegu jałowym (zadane ok. 280 bar) oraz poniżej 100 bar przy pełnym obciążeniu (zadane 1600-1800 bar).

Spadek ciśnienia o 200 bar przy próbie nagłego przyspieszenia wskazuje na:

  • Zużycie tłoczków pompy CP3 (typowe powyżej 250 tys. km w CFFB),
  • Nieszczelność zaworu regulacji ciśnienia DRV/PCV (numer Bosch 0928400607),
  • Awarię zaworu MPROP/ZME (zawór dozujący po stronie ssania pompy).

Zjawisko katastrofy pompy CP4 (montowanej w niektórych wersjach europejskich 2.0 TDI od 2014) objawia się gwałtownym spadkiem ciśnienia do 0 bar i metalicznymi opiłkami w filtrze paliwa – wówczas konieczna jest wymiana całego układu wtryskowego (koszt 12-18 tys. zł).

Związek odczytów z grup pomiarowych z problemami DPF, EGR i turbosprężarki

Wadliwe wtryskiwacze są pierwszą przyczyną przedwczesnego zapełniania DPF. Korekcje powyżej ±2,0 mg/suw powodują wzrost emisji cząstek stałych o 30-50%, co skraca interwał regeneracji z fabrycznych 600-800 km do 200-300 km. Analiza powinna obejmować jednocześnie:

  • Grupy 013/023 (korekcje wtryskiwaczy),
  • Kanały sadzy obliczonej i zmierzonej w DPF (typowo 0-40 g; regeneracja inicjowana przy 24 g),
  • Różnicę ciśnień przed/za DPF (norma do 30 mbar na biegu jałowym, do 200 mbar przy 3000 obr/min).

Klasyczny błąd diagnostyczny: wymiana DPF za 4500 zł bez uprzedniej kontroli wtryskiwaczy – po 20 tys. km nowy filtr zatyka się ponownie, ponieważ źródłowy problem nie został usunięty. Pełną metodologię diagnostyki układu oczyszczania spalin opisuje artykuł problemy z DPF/EGR.

Turbosprężarki ze zmienną geometrią (Garrett GTB1749VK w CFFB, KKK BV43 w CBAB) generują problemy widoczne w grupach pomiarowych jako rozjazd między ciśnieniem doładowania zadanym a rzeczywistym. Norma to różnica poniżej 100 mbar; trwałe odchylenie 300-500 mbar przy 3000 obr/min wskazuje na zatarte łopatki kierownicy lub uszkodzony zawór N75.

Praktyczne aspekty odczytu i analizy – metodologia diagnostyczna

Warunki pomiaru: temperatura silnika, bieg jałowy, obciążenie

Wartości w grupach pomiarowych są krytycznie zależne od stanu termicznego silnika. Standardowa procedura przed pomiarem:

  1. Rozgrzanie silnika do temperatury cieczy chłodzącej minimum 80°C i oleju 70°C – na zimno korekcje wtryskiwaczy mogą sięgać ±3 mg/suw bez powodu eksploatacyjnego.
  2. Wyłączenie wszystkich odbiorników (klimatyzacja, podgrzewanie szyb, oświetlenie) – dodatkowe obciążenie alternatora zmienia dawkę wtrysku o 1-2 mg/suw.
  3. Stabilizacja biegu jałowego przez minimum 90 sekund.
  4. Rejestracja co najmniej 30-sekundowego logu – pojedynczy odczyt nie pokazuje trendów ani wahań.
  5. Powtórzenie pomiaru przy 2000 i 3000 obr/min bez obciążenia oraz pod obciążeniem dynamicznym (jazda testowa, dyno).

Częste błędy w interpretacji danych i jak ich unikać

Lista typowych pułapek:

  • Porównywanie korekcji do “internetowych norm” – normy ±0,5 mg/suw dotyczą Common Rail. W pompowtryskiwaczach PD-TDI dopuszczalne są wartości ±1,5 mg/suw bez objawów eksploatacyjnych.
  • Ignorowanie kodu silnika – BKD i CFFB to oba “2.0 TDI 140 KM”, ale różnią się sterownikiem (EDC16U34 vs. EDC17C46), układem wtryskowym (PD vs. CR) i normami diagnostycznymi.
  • Diagnostyka po wymianie wtryskiwaczy bez kalibracji IMA/IQA – każdy wtryskiwacz CR ma na korpusie 7-cyfrowy kod kalibracyjny, który należy wprowadzić do ECU funkcją “Adaptation 071” w VCDS. Pominięcie tego kroku skutkuje korekcjami ±2-3 mg/suw na nowych częściach.
  • Mylenie chwilowych skoków z trendem – regeneracja DPF inicjuje wzrost dawki wtrysku do 12-14 mg/suw na biegu jałowym przez 12-20 minut. To stan normalny, nie awaria.

Studium przypadku: typowe usterki 2.0 TDI diagnozowane grupami pomiarowymi

Przypadek 1: Skoda Octavia II 2.0 TDI BKD, 195 tys. km, dymienie na zimno. Odczyt: G013 cyl.1 +1,8 mg/suw, cyl.2 -2,3 mg/suw, G023 cyl.3 +0,4, cyl.4 +0,1. Diagnoza: lejący pompowtryskiwacz cyl.2 (kod Bosch 0414720404). Działanie: regeneracja wtryskiwacza za 380 zł + adaptacja w VCDS. Wynik po 500 km: wszystkie korekcje w zakresie ±0,6 mg/suw.

Przypadek 2: Audi A4 B8 2.0 TDI CAGA, 240 tys. km, błąd P2293 (regulator ciśnienia paliwa). Grupa ciśnienia listwy: zadane 280 bar, rzeczywiste 195 bar na biegu jałowym; przy 2500 obr/min zadane 1100 bar, rzeczywiste 740 bar. Diagnoza: zużyty zawór regulacji DRV oraz częściowo zużyte tłoczki CP3. Działanie: wymiana zaworu DRV (650 zł) plus regeneracja pompy (1900 zł). Po naprawie: rozjazd ciśnień poniżej 30 bar.

Przypadek 3: VW Passat B7 2.0 TDI CFFB, 175 tys. km, częste regeneracje DPF co 180 km. Grupy: korekcje wtryskiwaczy w normie (±0,7 mg/suw), ale różnica ciśnień DPF na biegu jałowym 65 mbar (norma do 30). Diagnoza: mechaniczne zapchanie filtra po wielu przerwanych regeneracjach (jazda miejska, krótkie trasy). Działanie: czyszczenie chemiczne off-car za 850 zł zamiast wymiany (4200 zł). Wynik: regeneracje wróciły do interwału 600-700 km.

Przypadek 4: Seat Leon 2.0 TDI BMN (170 KM PD), 165 tys. km, ograniczenie mocy. Grupa 011 (ciśnienie doładowania): zadane 2100 mbar, rzeczywiste 1450 mbar przy 3500 obr/min. Diagnoza: zatarte łopatki kierownicy turbiny BV43. Działanie: regeneracja turbosprężarki (1800 zł). Po naprawie: różnica ciśnień poniżej 80 mbar w całym zakresie. Możliwe rozważenie Tuning 2.0 TDI dopiero po pełnej sprawności bazowego układu.

Przypadek 5: VW Golf VI 2.0 TDI CBDB, 220 tys. km, niestabilny bieg jałowy. Grupa 001: dawka 8,2 mg/suw przy 850 obr/min (norma 4-6). Korekcje wtryskiwaczy w normie. Test kompresji: cyl.3 – 24 bar (norma 28-32). Diagnoza: spadek kompresji wskutek zużycia pierścieni. Wniosek: grupy pomiarowe wskazały kierunek diagnostyki, ale ostateczna weryfikacja wymagała badania mechanicznego.

Podsumowanie: znaczenie regularnej diagnostyki dla trwałości 2.0 TDI

Systematyczna analiza grup pomiarowych – wykonywana co 15-30 tys. km lub raz w roku – pozwala wykryć narastające problemy układu wtryskowego, doładowania i recyrkulacji spalin zanim doprowadzą do awarii kosztującej kilkanaście tysięcy złotych. Wczesne wychwycenie korekcji wtryskiwaczy rosnących z ±0,5 do ±1,2 mg/suw umożliwia regenerację za 350-500 zł zamiast wymiany kompletu za 4000-6000 zł. Monitoring ciśnienia listwy Common Rail zapobiega katastrofie pompy CP3/CP4. Kontrola kąta wałka rozrządu chroni przed kosztowną wymianą zaworów po przeskoku paska.

Klucz tkwi nie w samym odczycie, lecz w interpretacji wymagającej znajomości kodu silnika, sterownika, normy producenta oraz historii eksploatacji pojazdu. Grupy pomiarowe to język, którym ECU komunikuje stan silnika – kompetentny diagnosta tłumaczy go na konkretne działania serwisowe, oszczędzając właścicielowi kosztownych pomyłek.

Najczęściej zadawane pytania

Jakie są optymalne wartości korekcji wtryskiwaczy dla silnika 2.0 TDI?

Optymalne wartości korekcji wtryskiwaczy dla 2.0 TDI na rozgrzanym silniku (cieczy chłodzącej powyżej 80°C) i biegu jałowym mieszczą się w zakresie ±0,5 mg/suw. Odchylenia do ±1,5 mg/suw są akceptowalne eksploatacyjnie i nie wymagają interwencji, ale wartości powyżej ±2,0 mg/suw wskazują na zużycie wtryskiwacza, problem z kompresją lub niezgodność kalibracji IMA/IQA. Dla pompowtryskiwaczy PD-TDI (BKD, BMM) progi są nieco szersze niż dla Common Rail.

Czy VCDS jest jedynym narzędziem do odczytu grup pomiarowych w 2.0 TDI?

VCDS firmy Ross-Tech jest standardem rynkowym, ale nie jedynym rozwiązaniem. Autoryzowane serwisy używają fabrycznego systemu ODIS Service z interfejsem VAS 6154. Profesjonalne skanery uniwersalne (Autel MaxiSys, Launch X-431 PRO5, Texa Axone) również obsługują grupy pomiarowe TDI, choć z mniejszą precyzją nazewnictwa kanałów. Uniwersalne skanery OBD-II ograniczone do trybu Mode 01 nie odczytają korekcji wtryskiwaczy ani kąta synchronizacji wałka.

Co oznacza ujemna wartość korekcji wtrysku w grupie 013/023?

Ujemna wartość korekcji (np. -2,1 mg/suw) oznacza, że ECU obniża dawkę paliwa dla danego cylindra, ponieważ wykrywa nadmierny moment obrotowy z tego cylindra. Najczęstsza przyczyna to nieszczelny wtryskiwacz “lejący” paliwo poza zaprogramowaną dawką (potwierdzany testem przelewowym – przelew powyżej 30 ml/min wobec normy 12-15 ml/min). Rzadziej ujemne korekcje wynikają z błędnej kalibracji nowo wymienionego wtryskiwacza bez wpisania kodu IMA/IQA do ECU.

Jak często powinno się sprawdzać grupy pomiarowe w silniku 2.0 TDI?

Standardowe interwały to co 15 000-30 000 km lub raz w roku – najlepiej podczas wymiany oleju, kiedy silnik jest rozgrzany. Dodatkową kontrolę należy przeprowadzić przy każdym objawie problemu: zwiększonym spalaniu, dymieniu, niestabilnym biegu jałowym, częstszych regeneracjach DPF, spadku mocy, zapaleniu kontrolki silnika. Profilaktyczna diagnostyka co 15 tys. km kosztuje 100-200 zł, a pozwala wychwycić problemy zanim doprowadzą do napraw za kilka tysięcy.

Czy odczyt grup pomiarowych wymaga wiedzy specjalistycznej?

Sam odczyt wartości jest dostępny dla każdego posiadacza interfejsu – VCDS HEX-V2 z poradnikiem ekranowym poprowadzi przez menu. Prawidłowa interpretacja wymaga jednak znajomości kodu silnika, typu układu wtryskowego (PD vs. CR), norm producenta dla konkretnego sterownika (EDC16 vs. EDC17), warunków pomiaru oraz powiązań między grupami. Błędna interpretacja prowadzi do wymiany sprawnych części (typowo DPF, MAF czy turbo) zamiast usunięcia źródłowej usterki wtryskiwaczy.

Czy chiptuning 2.0 TDI wpływa na odczyty grup pomiarowych?

Tak, podniesienie mocy z fabrycznych 140 KM do 180-200 KM zwiększa maksymalną dawkę wtrysku, ciśnienie listwy Common Rail (do 1900-2000 bar) oraz ciśnienie doładowania. Wartości na biegu jałowym pozostają jednak w fabrycznych normach – korekcje wtryskiwaczy nadal muszą mieścić się w ±1,5 mg/suw. Jeśli po chiptuningu korekcje rosną powyżej ±2 mg/suw, oznacza to, że bazowy stan układu wtryskowego nie był odpowiedni do zwiększonych obciążeń i wymagana jest regeneracja wtryskiwaczy przed kontynuacją.

Podziel się swoją opinią